و برشمردن تعدّيات و تجاوزات وى ، داراى ريشهء قرآنى است . و ليكن بايد دانست راجع به زنان كه حجاب و عفّت ، و خانه‌دارى ، و باردارى ، و بلند نكردن صداى خود را نزد نامحرم ، از امور ممدوحه و پسنديده است ؛ و إظهار و گفتار زشتىهاى ظالم نيز دربارهء آنان با آنكه داراى عنوان زشتى و سوء است ؛ ولى دربارهء ظالم به خصوص استثناء شده است ؛ و در اين مورد بخصوص زشتى و عيبى ندارد . يعنى بطور استثنائى و به عنوان ثانوى ، زن حقّ دارد صداى خود را بلند كند ؛ و در برابر مردان پرخاش خود را از ظالم در ظلمى كه به وى رسيده است ، جهرا و علنا إعلام نمايد ؛ نه آنكه هر وقت ، و همه جا و به هر شرطى مىتواند در متينگ‌ها شركت كند ؛ و خطبه بخواند ؛ و دوش به دوش مردان قدم بردارد . اين عمل خلاف إسلام است ؛ و خلاف بنيه و سازمان فطرى و خلقى زن ، و خلاف مصالح و عوائد اوست . بلند نمودن زن صداى خود را در شرائط عادى ، در ميان مردان ، در سخنرانيها ، و شركت در مجالس و محافل مردان ، و يا مجالس و محافلى كه در آن زن و مرد وجود دارند ؛ خلاف نصوص صريحهء واردهء در إسلام است « 1 » . و بايد بسيار متوجّه بود كه : خداى ناكرده ، مبادا ما در راه پيشرفت و تكامل إسلامى خود ، گامهائى برداريم كه ما را به عقب ببرد ؛ و به سوى قهقرا و جاهليّت بكشاند ؛ و به عوض ثمرهء زيبا و ميوهء شيرين حيات إسلام كه بايد بدست آوريم ؛ و در سايهء درخت پرثمر آن بيارميم ؛ خداى ناكرده همان أعمال ، و شيوه‌هاى كفر ، و رسوم و آداب جاهلى ، و بربرى ، و غربى ، به نام إسلام و به نام سردار رشيد و دلاور ، و يگانه زن عالم بشريّت ، و شير زن دلاور صحنه‌هاى مبارزهء

--> ( 1 ) براى اطّلاع وسيع از اين مطلب ، بايد به كتاب رسالهء بديعه فى تفسير أية : الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّساءِ بِما فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ كه به لسان عربى توسط مؤلّف نگارش يافته است ؛ و به ترجمهء آن به زبان پارسى مراجعه شود .